؛...نیستش...؛ نمی دونم کجاست...؟ چه می کنه...؟

؛...ولی می دونم که ندارمش...؛

هیچ وقت نخواستم که تورو با چشمات به یاد بیارم...؛

نمی خواستم که تورو تو گم ترین آرزوهام ببینم...؛

نمی خواستم که بی تو به دیوارا بگم هنوزم دوسِت دارم...؛

آخه تو هول و ولای ِ پریشونیا تورو نداشتم...؛

ای بی مروّت...!

دیگه دلی می مونه که جور ِ دل ِ کبوتر بتپه...؟

که با شما از جور ِ زندگیش بگه...؟

بگه که:

هنـــوز زنده ست...؟!!!

هنـــوز زنده ست...؟!!!

هنـــوز زنده ست...؟!!!

اگه صدا، صدای ِ منه؛ نفس، اگه نفس ِ تو؛

بذار که اون خوش غیرتاش بدونن؛

که دل؛ دل ِ مریم؛ دیگه دل نیست...؛

دیگه دل نمیشه...؛

...نه دیگه...

این واسه ما دل نمیشه...!