از دریچه ...

با دل ِ خسته ،

لب ِ بسته ،

نگاه ِ سرد ...

می کنم از چشم ِ خواب آلوده ی ِ‌ خود ...

صبحدم ،

بیرون ،

نگاهی :

در مه آلوده هوای ِ خیس ِ غم آور ،

پاره پاره رشته های ِ نقره در تسبیح ِ گوهر ...

در اجاق ِ باد ، آن افسرده دل آذر ،

کاندک اندک برگ های ِ بیشه های ِ سبز را بی شعله می سوزد ...

من در اینجا مانده ام خاموش ،

بر جا ایستاده ،

سرد ...

وز دو چشم ِ خسته اشک ِ یأس می ریزم به دامان :

جاده خالی ،

زیر ِ باران ...... !