تولدم ، تولد وبلاگم ، مهرگان

تاريخ: سه شنبه 10 مهر1386 ساعت :12:24 PM

 امروز تولدمـــــــه !!!

 

دریـــای بـــی ســـاحـــل یک ساله شد

سلام

امروز دقیقا یه سال از روزی که من اولین پست رو تو این وبلاگ فرستادم ، می گذره ؛

یه سال می گذره از روزی که دریای بی ساحل جان گرفت !

نمی دونم چی بگم ، هیچ حرف ِ خاصی ندارم در این مورد بنویسم !

فقط باید تشکر کنم از تک تک ِ دوستان خوبم که تو این یه سال هیچ وقت تنهام نذاشتن !

می خوام بگم نظرات ِ ارزشمندتون مثل ِ فانوس دریایی چراغ ِ راهم بوده تو کار ِ وبلاگ نویسی !

هر وقت میام صدف ها رو باز می کنم و مروارید های شما رو می بینم و می خونم ،

به داشتن همچین دوستانی به خودم می بالم ؛

امیدوارم تونسته باشم ذره ای از محبت بی دریغ ِ تونو جبران کنم ؛

دریای بی ساحل خیلی کوچولوهه ! تازه می خواد تاتی تاتی راه بیفته !

کمکش کنین بزرگ بشه ، نه اینکه یه روز محو بشه !

نمی گم خدا نگهدار چون تولد خودش یه شروع ِ تازه ست

آرزوی سلامت و سعادت دارم واسه همتون

به امیـــد دیـــدار

 

 

هر که دلبند باشد مهرجوی و مهربان          روز او دائم بود نوروز و عید مهرگان

 

در فرهنگ اصیل ایــران باستان پنج جشن با اهمیت وجود دارد که عبارتند از :

نوروز ، مهرگان ، تیرگان ، یلدا ، و سده

در گاهشماری ایــران باستان که « کوروش کبیر » ایجاد کرده بود ،

هر روز از ماه دارای نامی ست و روز شانزدهم هر ماه ، روز ِ مهر نام دارد

در هر ماه مردم روزی را که نامش با نام ماه یکی می شد ،

جشن می گرفتند و آن روز را گرامی می داشتند

روز ِ مهر از ماه ِ مهر « روز ِ جشن ِ مهرگان » نام دارد

مهر در معنی لغوی ؛ مهر ، محبت و پیوستن ؛ معنا دارد

و مهرگان نزد برخی از اقوام کهن ایــرانی از نوروز نیز مهمتر بود

آن چنان که ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » از زبان سلمان فارسی آورده است :

ما ایــرانیان در عهد ِ زرتشتی بودن می گفتیم :

خداوند برای زینت ِ بندگان خود یاقوت را در نوروز و زبرجد را در مهرگان بیرون آورد

و فضل ِ این دو روز بر روزهای دیگر مانند فضل ِ یاقوت و زبرجد است بر جواهرهای دیگر ...

دلایل این اهمیت ، منسوب بودن ِ مهرگان به ؛ الهه ی مهر « میترا » ؛ بود

که فرشته ی مهر و دوستی و عهد و پیمان و مظهر نور و روشنایی بود

 

 

مهر در اندیشه های کهن واسطه ی فروغ ازلی و فروغ پدید آمده « آفریدگار و آفریدگان » بود

و چون مظهر نور بود ، به مفهوم خورشید نیز به کار می رفت ؛

مهر حامی صلح و صفا و ضامن عهد و پیمان و همچنین نگهبان کشتزارها و کاشتها

و پاسدار مردم و بخشنده ی آرامش به سرزمین ِ ایــران بود

 

 

پیشینه ی جشن مهرگان به اندازه ی قدمت ِ ایزدش « میترا » ست

و تا آن جا که تاریخ نشان می دهد ،

این جشن دست ِ کم از دوران فریدون پیشدادی آغاز شده است

که شاهنامه ی فردوسی به روشنی به پیدایش این جشن

در روزگار ِ پادشاهی فریدون اشاره کرده است :

فریدون چو شد بر جهان كامکار                         ندانست جز خویشتن شهریار

به رســم کیان تاج و تخت مهی                        بیاراست با کاخ شاهنشهی

به روز خجسته ســر مهر ماه                            به سر برنهاد آن كیانی كلاه

زمانه بی اندوه گشـت از بدی                          گرفتند هر کــس ره بـخردی

دل از داوری هـا بپرداخـتـنـد                             به آیین یکی جشن نو ساختند

نـشـسـتـنـد فرزانگان شادكام                          گـرفتند هـر یک ز ياقوت جام

می روشن و چهره ی شاه نو                           جهان نو ز داد از سرِ ماه نو

بـفـرمـود تا آتش افـروخـتـنـد                             همه عنبر و زعفران سوختند

پـرسـتیدن مهرگان دیـن اوسـت                        تن‌آسانی و خوردن آیین اوست

كنون یادگارست ازو ماه مهر                            به كوش و به رنج ایچ منمای چهر

ابوریحان بیرونی نیز می آورد :

در روز مهرگان ، فرشتگان به یاری کاوه ی آهنگر شتافتند

و فریدون به تخت شاهی نشست و ضحاک را در کوه دماوند زندانی کرد

و مردمان را از گزند او برهانید ... 

در شعر های پارسی از مهرگان سخن بسیار به میان آمده ؛

در این جا بخش کوتاهی از چامه ی آن چامه سرایان نامی را می نویسم :

مهر گان آمد گرفته فالش از نیکی مثال

نیک روز و نیک جشن و نیک وقت و نیک فال

« عنصری »

نوروز به از مهرگان ، گرچه

هر دو زمانند ، اعتدالی

« ناصرخسرو »

آدینه و مهرگان و ماه نو

بادند خجسته هر سه بر خسرو

« قطران تبریزی »

 

 

نوشته شده توسط مریم بانو | موضوع: | لينک ثابت |